ภาค ส : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 371 / 425

ประโยค - พระธรรมปัทถุถวายแปล ภาค ๑ - หน้า 189 [ผู้รู้สึกตัวว่าโยงเอื้อเป็นบัณฑิตได้] พระสตนา เมื่ออะทรงแสดงธรรมแก่เขา จึงรวบพระสตนา นี้ว่า :- "บุคคลใดโง่ ย่อมสำคัญความที่ตนเป็นคน โง่ บุคคลนั้นจะเป็นบั

ในพระธรรมปัทถุ ได้กล่าวถึงความสำคัญของการรู้จักตัวเองและการศึกษาธรรมะ บุคคลที่หลงคิดว่าตนเองเป็นบัณฑิตทั้งที่เป็นคนโง่ ย่อมไม่สามารถพัฒนาตนได้ แต่การรู้จักตัวเองว่าตนโง่ และมีความตั้งใจเรียนรู้จากผู้อ

ประโยค - พระอธิธรรมทัศนูปสกาวแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 192 [[แก้วรรร]] พึงทราบเนื้อความแห่งพระคาถานี้ว่า :- "ชื่อว่าอานพานนี้ เข้าไปหาย เข้าไปนั่งใกล้คล้อย ซึ่งบันเทิง แม้จนตลอดชีวิต ยอมไม่รุ้ปรัชญธรรมอย่

บทความอธิบายความหมายของพระคาถาในเรื่องอานพานและความสำคัญของการเรียนรู้และปฏิบัติธรรม โดยเปรียบเทียบกับการไม่รู้รสชาติของสิ่งต่างๆ แม้ใช้ชีวิตอยู่กับบัณฑิต หากไม่มีความเข้าใจในหลักธรรมก็ถือว่าไม่ได้เรี

ประโคฌ - พระถังสมโพธิญาณแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 193 ๖. เรื่องภูมิจารเมืองปาจิว่า [๕๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในปฐพวัน ทรงปรารภภูมิจาร เมืองปาจิ ประมาณ ๓๐ รูป ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "มูจิ

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในปฐพวันได้ตรัสถึงภูมิจารเมืองปาจิ โดยมีนักบวชประมาณ 30 คนฟังพระธรรมเทศนา และบรรลุพระอรหัต ณ อาสนะนั้น ภายในธรรมสภาได้มีการสนทนาเกี่ยวกับความอัศจรรย์ของภิญญา ซึ่งไม่แน่นอนและเปล

ประโยค - พระฉัณบัณฑิตฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ ๑๙๔ ดังนี้แล้ว เมือ่ทรงแสดงธรรม จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :- "ถ้าภญฺชุน เข้าไปนั่งใกล้บัลลังก์แม้ครูเดียว, เขาย่อมรู้แจ้งธรรมได้บพลัน, เหมือนฉันรู้สส แสดงนั่น."

ในบทนี้พระพุทธเจ้าตรัสเกี่ยวกับการเข้าใจธรรมและการเรียนรู้ว่าผู้ที่นั่งใกล้บัลลังก์แม้เพียงคนเดียวก็สามารถรู้แจ้งธรรมได้ในทันที เช่นเดียวกับการมีความรู้ที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับธรรมชาติของชีวิต การประกอบด้ว

ประโยค/ข้อความที่อ่านได้จากภาพนี้คือ: "ประโยค๙ - พระธัมปวุฒิถวายแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 195 ๗. เรื่องสุปปพุทธาภิธี [๕๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระราชวังทรงปรารภญาณิโรคเรือน ชื่อว่

ในบทความนี้มีการกล่าวถึงสุปปพุทธาภิธีซึ่งมีที่มาจากการฟังธรรมของพระศาสดาภายในบริษัทพุทธศาสนา สะท้อนให้เห็นถึงความสามารถในการเข้าถึงพระธรรมและการบรรลุธรรมดั่งพระมหาเถรเป็นผู้แปล ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ฟ

ประโคม - พระธรรมบัทธุถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 196 อย่าเลยด้วยพระสงฆ์ของเรา." ลำดับนั้น สุปฺพทฺธกุฏีนั้น กล่าว กะท้าวสักกะนั้นว่า "ท่านเป็นใคร ?" สักกะ. เราเป็นท้าวสักกะ. สุปฺพทฺธ. ท่านผู้อื่นธน ผูไม่ม

เนื้อหานี้พูดถึงอริยทรัพย์ซึ่งเป็นทรัพย์สินที่แท้จริงของบุคคล อธิบายว่าคนที่มีคุณธรรมและความรู้ความเข้าใจในตรรกะทางพระพุทธศาสนานั้น จะถือว่าตนเองเป็นผู้มีทรัพย์สินที่มีค่า ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย เมื่

ประโยค - พระบรมปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 200 ๔. เรื่องชาวนา ๔๒ [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อปรัชญาอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารถชาวนา คนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "น ติ กุมะ กด สาธุ" เป็นต้น. โอรเข้า

เรื่องราวของพระศาสดาที่ทรงปรารถนาชาวนาที่ถูกโจรลักทรัพย์ในกระถางเงิน โดยพระศาสดาทรงตรวจสอบพฤติกรรมของชาวนาและตรวจดูว่าเขามีความตั้งใจอย่างไรในการทำงานที่นาในช่วงเช้า รวมถึงบทเรียนที่สอนเกี่ยวกับการทำด

ประโยค- พระอุปฺปภาพภูมิฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 202 เหล่านั้น ไปตามแนวรอยเท้าขององค์จวนั้น เห็นที่แห่งจงทรัพย์ที่ชาวนาเก็บเอาไว้ คุ้มฝูงออแจากแล้ว ถือเอาจงทรัพย์ คุ้มความว่า "แกปล้นร้อนแล้ว ที่เขาโปรยไปในเข

บทความนี้พูดถึงเหตุการณ์ที่ชาวนาได้รับการจับกุมและถูกกล่าวหาโดยราชบูรณ ว่ามีการปล้น ราชาได้ยินคำกล่าวของชาวนาที่อ้างถึงพระศดาด สุดท้ายพระราชาทรงมีพระบรมราชโองการสั่งให้ชาวนานั้นไปพิสูจน์ความจริง และชี

ประโยค - พระปิยะพระอาชงจากงาสด. ภาค ๑ - หน้าที่ ๒๐๕ ๙. เรื่องนายสมบูรณ์สาร [๕๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวรุณ ทรงปรารถนา มาลาการชื่อสมนะ ตรัสพระธรรมเทคนานิ "ตถาคุ กมม์ กตฺ สารุ"

บทนี้พูดถึงพระศาสดาที่ประทับในพระวรุณโดยมีความปรารถนาจะได้มาลาการชื่อสมนะ โดยนายบวาการจะรำพระองค์ทิมพิสิษสทุกวันและได้หาปนะเป็นประจำ วันหนึ่งนายบวาการถอดดอกไม้เข้าพระนคร ในขณะที่พระผู้มีพระภาคเสด็จเข้

ประโยค - พระถัมภ์นี้ถูกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 208 [นายมาลัยการบอกแก่รอญ] นครทั้งสิ้นล่วงลือแล้ว บรรดาชน ๑๙ โกฎิ คือในขาใน นคร ๕ โกฎิ ภายในนคร ๕ โกฎิ ชายหรือหญิงแม้คนหนึ่งชื่อว่า จะไม่ถือเอากีบออกไปอย่า

ในพระถัมภ์นี้ กล่าวถึงเหตุการณ์ที่นายมาลัยการได้พบกับพระศาสดาในนคร ๕ โกฎิ ซึ่งถือเป็นการแสดงถึงความสำคัญและการปฏิบัติธรรมในชีวิตของเขา โดยเฉพาะการทำบุญและการบูชาพระศาสดา ทำให้ทุกคนในนครต่างเลื่อมใสในค

ประโยค- พระธีมปกิจูฏกษาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 210 ด้วยดอกไม้ทั้งหลายของเรา," ทรงส่งหญิงนั้นไปแล้ว รีบเสด็จไปในสำนักพระศาสดา ถวายบังคมแล้ว เสด็จเที่ยวไปรับด้วยพระศาสดา นั่นเทียว พระศาสดา ทรงทราบความเลื่อ

เนื้อหาบรรยายถึงการเสด็จของพระศาสดาไปยังพระนคร โดยมีพระราชาทรงรับบาตรและมีการสนทนาถึงเหตุผลที่ไม่เข้าเสด็จพระราชนเทียร เพื่อให้มหาชนได้เห็นพระศาสดาและคุณของท่านในที่เหมาะสม นอกจากนั้นยังพูดถึงการถวายบ

ประโยค- พระธรรมปฐมคำแปล ภาค ๑ - หน้า 212 แล้ว ก็นายมาลาการนี้ได้สะชีวิตกระทำบูชาเราแล้ว, เขายังจิตให้เลื่อมใสในเราด้วยอาการอย่างนี้ จักไม่ไปสู่นุติ สุดสุดนัก ดังนี้แล้ว ครับว่า :- "นายมาลาการ จัดดำรงอ

ในพระธรรมปฐม เล่าถึงนายมาลาการที่ทำบูชาให้กับพระพุทธเจ้า และผลของการกระทำที่ทำให้เกิดความเลื่อมใส ทำให้เข้าใจว่า กรรมที่ทำส่งผลต่อชีวิตทั้งในปัจจุบันและอนาคต โดยนายมาลาการจะเป็นพระปัจเจกพุทธะในอนาคต ผ

ประโยค - พระบรมปัณฑูปัจจัยวรรค ภาค ๑ - หน้าที่ 214 ๑๐. เรื่องพระอุปวรรณะเกียรติ [๔๕๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจตวัน ทรงปรารถนาพระเกียรติ นามว่าอุปวรรณะ ตรัสพระธรรมเทวนิว

พระอุปวรรณะเกียรติ คือ เรื่องราวในพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับพระเณรที่ตั้งความปรารถนา และการกระทำบุญซึ่งเชื่อมโยงกับพระศาสดา เรื่องราวนี้ถูกถ่ายทอดจากพระมหาวิน ป.ธ. ๘ แสดงถึงการแสวงหาความดีและความเคารพอย่าง

ประโยค - พระอุ้มปทีปตุ๊กตาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 216 ข่มขื่นกระทำกรรมอันบนปราถนาแล้ว ก็หนีไป ครั้งนั้นแผ่นดินใหญ่ผู้ประดว่ามิอาจจะแรงโทษของเขาไว้ได้ แยกออกเป็น ๒ ส่วนแล้ว เขาเข้าไปสู่นั่นไปเกิดในอเวจีมน

ในข้อความนี้ กล่าวถึงการกระทำกรรมอันนำไปสู่การประสบทุกข์ โดยพระผู้มีพระภาคได้ตรัสถึงการทำกรรมและการเตือนสติให้คนพาลเห็นถึงผลของบาปที่ทำ การแบ่งแยกความเข้าใจเกี่ยวกับกรรมและอุบายในการนำตัวเองออกจากความ

ประโยค- พระบรมราชโองการแปล ภาค ๑ หน้า 219 ๑๑. เรื่องชมพูทวีป [๒๕๕] [ข้อคามเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวนา ทรงปรารภชมพูทวีป ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า “มาส มาส คูณคุณ” เป็นต้น. [กฎบูพำรงพระ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระบรมราชโองการที่พระศาสดาตรัสถึงชมพูทวีป โดยมีการอธิบายถึงกฎบูพำรงในสมัยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเน้นการถวายวิหารและการดูแลพระเถระ ผ่านเรื่องราวของกฎบูพำรงที่ตอบแทนพระคุณอย่างถึงพร้อม.

ประโยค_ พระอิฐมปทุตุภัณฑ์แปล ภาค ๑ - หน้าาที่ 221 "ผู้มีอายุ อย่าได้พูดถึงเลย ภูมิคุ้มภูคของท่าน เข้าสู่ช่อง น้อย ในเวลาที่ท่านออกไปเมื่อลาว ก้าวลงสู่ความหลับ เมื่อ ข้าพเจ้า ท่านเสียงจากวิหารดีดี เสีย

เนื้อหาพูดถึงการหลับในชั่วขณะและการแสดงความเคารพต่อพระภิกษุที่ออกไปในช่วงเวลานั้น โดยระบุว่าความสงบในวัดและเสียงต่าง ๆ ที่มีอยู่ ส่งผลให้ผู้คนไม่รู้สึกถึงสิ่งรอบตัว ในบทนี้ยังแสดงถึงความสำคัญของการทำบ

ประโยค - พระอัมพ์ทัศจรoke แปล ภาค ๑ - หน้าที่ 222 บนที่นอนที่เดียว ไม่ปรารถนาเพื่ออุรโภคภัณฑ์, เคยกินแต่สรีระ วิลัยะของท่านเท่านั้น มารดาบิดา เลี้ยงการกินไว้ ด้วยสำคัญว่า "เด็กไม่รู้เพราะยังอ่อน จึงท

บทความนี้กล่าวถึงการเลี้ยงดูและการตัดสินใจของพ่อแม่ที่มีต่อเด็ก โดยเฉพาะในกรณีที่เด็กไม่ต้องการความสุขจากอาหารและการใช้ชีวิตในสังคม พ่อแม่มักจะคิดว่าเด็กไม่เหมาะสมสำหรับบางสิ่ง แต่เด็กกลับมีความต้องกา

ประโยค- พระธัมมปทักษ์ฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 223 อาหารที่ไหน ? " เขาตอบว่า "ได้ในที่นี้นั่นเอง." แม้ในวันที่ ๒ ที่ ๓ ๔ ๕ เขาถูกพวกอาชีวากนั้น กล่าวอยู่แม้มาก อย่างนั้น ก็ยังกล่าวว่า "ข้าพเจ้าอยู่ในที่

เนื้อหาพูดถึงเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอาหารว่าแต่ละคนสามารถหามาได้ที่ไหน และการอยู่กับที่อาชีวาโดยไม่ต้องเข้าไปในบ้านของผู้อื่น การเข้าใจเกี่ยวกับประเด็นความเสื่อมเกียรติของอาชีวาเป็นเรื่องสำคัญ นอกจา

ประโยค๒ - พระอิทธิมาทัตยูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 225 หญิงคำแล้ว ส่งไป ด้วยคำว่า "พวกท่านจงไปเกิด, เท่านี้พอจะ เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข แก่ท่านทั้งหลาย." อาชิวานั้น เป็นคน เปลือยกายอุทุ ถอดผม นอนบนแผ่นด

เนื้อหาพูดถึงพระพุทธเจ้าที่ตรวจดูสัตว์ทั่วโลกในเวลาใกล้รุ่งและการพิจารณาอุปนิสัยของพวกเขาเพื่อให้สามารถนำไปสู่ความสุข เมื่อพระพุทธเจ้าตัดสินใจที่จะเยี่ยมชมสำนักของชมพุทธชีวาเพื่อเสริมสร้างความสุขให้กั

ประโยค- พระธรรมปุณทุติฤษฎาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 228 ใครหนอเเล ? ดังนี้แล้ว จึงไปสำนักพระสวดาแต่งซ้ำๆ กระทำ ปฏิสันถารแล้ว ยิน ณ ที่ควรส่วนหนึ่ง ทูลถามพระสวดาว่า "มหาสมะใคร ยังทิ้งทั้ง ๔ ให้ส่งมาสำนักของท่า

บทสนทนาระหว่างพระสวดาและชมพูเงที่กล่าวถึงท้าวมหาราชทั้ง ๔ และท้าวสักเทวราชที่มาเพื่อบำรุงพระสวดา พระสวดาแสดงถึงความเหนือกว่าทั้งหมดในฐานะที่เป็นพระราช ซึ่งสะท้อนถึงลำดับชั้นและบทบาทสำคัญในพุทธศาสนา สื